W naszym Centrum oferujemy diagnozę psychologiczną dzieci i młodzieży obejmującą rozwój intelektualny, emocjonalny i społeczny. Oferujemy również diagnozę trudności w uczeniu się i diagnozę zaburzeń rozwojowych.
Czym jest diagnoza psychologiczna?
Diagnoza psychologiczna to ważny element początkowej fazy leczenia. Jest to proces, w ramach, którego diagnosta w oparciu o odpowiednie narzędzia diagnostyczne – wywiad psychologiczny, obserwację, kwestionariusze i testy rozpoznaje psychologiczne mechanizmy funkcjonowania osoby badanej oraz stara się wyjaśniać pojawiające się problemy i zaburzenia. Diagnoza obejmuje co najmniej dwa spotkania z psychologiem diagnostą. Na zakończenie procesu diagnostycznego wystawiana jest opinia psychologiczna. Diagnoza dzieci i młodzieży do 18 roku życia odbywa się na wniosek rodziców. Jeśli pacjent jest pełnoletni może sam wystąpić o przeprowadzenie diagnozy.
Diagnoza psychologiczna dziecka - ADHD, Spektrum Autyzmu, Trudności Szkolne
Na pierwsze spotkanie przychodzą rodzice lub rodzic dziecka, przeprowadzony zostanie wywiad diagnostyczny (50 min). Na tym etapie warto zabrać ze sobą dokumenty o stanie zdrowia dziecka, książeczkę zdrowia, opinię o gotowości szkolnej, opinie psychologiczno- pedagogiczne, opinie logopedyczne, opinie ze szkoły lub zeszyt z j.polskiego, jeśli dziecko ma trudności szkolne. Nie jest to jednak konieczne w procesie diagnozy. Rodzic może zostać poproszony o wypełnienie kwestionariuszy. Po wywiadzie diagnostycznym rodzice umawiają dziecko na dwa terminy konsultacji diagnostycznych.
Następnie na spotkanie z psychologiem w ramach konsultacji diagnostycznych (90 min) zapraszane jest dziecko. Spotkania odbywają się bez obecności rodzica w gabinecie. Diagnoza pNastępnie na spotkanie z psychologiem w ramach konsultacji diagnostycznych (2 spotkania po 75 min) zapraszane jest dziecko. Spotkania odbywają się bez obecności rodzica w gabinecie. Diagnoza psychologiczna dziecka odbywa się w życzliwej atmosferze, psycholog dba o komfort małego pacjenta i szanuje jego tempo pracy. Podczas diagnozy wykorzystywane są standaryzowane testy i kwestionariusze, karty pracy oraz wywiad diagnostyczny.
Czasem potrzebna jest dodatkowa konsultacja z dzieckiem (50 min), o czym psycholog informuje rodziców wraz ze słownym uzasadnieniem.
Całość diagnozy obejmuje wywiad diagnostyczny oraz dwie konsultacje diagnostyczne z dzieckiem. Po dwóch tygodniach od ostatniej konsultacji wydawana jest opinia psychologiczna z wynikami badań i zaleceniami (usługa nie jest dodatkowo płatna).
Po diagnozie istnieje możliwość umówienia się na spotkanie postdiagnostyczne dla rodziców (50 min), obejmujące omówienie wyników badań oraz zaleceń do pracy w domu lub poszerzenie diagnostyki o usługi innych specjalistów.
Po diagnozie oferujemy także terapię psychologiczną, która ma za zadanie wesprzeć dziecko w prezentowanych trudnościach. Częstotliwość i ilość spotkań jest omawiana indywidualnie według potrzeb dziecka. Może obejmować m.in.: kształcenie umiejętności radzenia sobie z emocjami, trening relaksacyjny, wskazówki dotyczące uczenia się i motywacji. Terapia psychologiczna nie jest psychoterapią. Jeśli zaleceniem po diagnozie jest psychoterapia rodzic otrzymuje taką informację w opinii psychologicznej i/lub podczas spotkania postdiagnostycznego.
Z jakimi problemami można się zgłosić?
Diagnoza może być wstępem do pomocy dziecku i młodzieży w:
Diagnoza ADHD u dorosłych
ADHD (ang. Attention Deficit Hyperactivity Disorder), czyli zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi to zaburzenie neurorozwojowe, które koncentruje się na objawach związanych z nadpobudliwością psychoruchową, impulsywnością oraz trudnościami w koncentracji uwagi. Dorosłe ADHD wywiera wpływ na codzienne funkcjonowanie, a jego objawy pojawiają się już we wczesnym dzieciństwie. Symptomy ADHD ulegają modyfikacji, może być tak, że jako dziecko na pierwszy plan wysuwa się impulsywność i wzmożona potrzeba ruchu, a w dorosłości ADHD manifestuje się napięciem wewnętrznym, trudnościami w planowaniu, organizacji, z pamięcią roboczą, czy nadwrażliwością emocjonalną. Dorośli z ADHD mogą przez lata uczyć się ukrywać objawy ADHD, np. być bardzo zorganizowani (kalendarze, notatniki, plannery), lub znakomicie przygotowani na spotkania, tak aby żadne pytanie nie mogło ich zaskoczyć.
Osoby z ADHD mogą mieć problem z ukierunkowaniem i utrzymaniem uwagi, bądź nadmiernie koncentrować się na danej czynności (hiperskupienie). Nadpobudliwość może być odczuwana u dorosłych wewnątrz (np. jako ciągła potrzeba robienia czegoś, uczucie napięcia, natłok myśli) i nie przejawiać się na zewnątrz, może to prowadzić na przykład do nieumiejętności odpoczywania. Z kolei impulsywność może pojawiać się jako działanie bez zastanowienia, bez rozważenia konsekwencji działań, jako niecierpliwość. Pojawia się także trudność w panowaniu nad emocjami, mała rzecz może wywołać duże pobudzenie emocjonalne, a stres i złość może motywować do działania.
To tylko niektóre z objawów ADHD, jeśli zastanawiasz się, czy objawy, które u siebie obserwujesz, mogą spełniać kryteria ADHD i to, co przeżywasz, przeszkadza Ci w codziennym życiu, w pracy, w relacjach z innymi, warto zgłosić się na spotkanie z psychologiem-diagnostą.
Do diagnozy ADHD u osób dorosłych wykorzystywany jest test diagnostyczny DIVA-V (dwa spotkania po 50 min). Jeśli badanie psychologiczne testem DIVA-5 potwierdzi, że występujące objawy są tożsame z cechami charakterystycznymi dla ADHD, wskazane są konsultacje z lekarzem psychiatrą.
Jak przygotować się do diagnozy psychologicznej ADHD?
Test DIVA-5 to wywiad, który zawiera pytania dotyczące dzieciństwa, warto zatem przypomnieć sobie, jak funkcjonowało się w szkole (nauka, koncentracja uwagi), w domu, czy wśród rówieśników. Można także podpytać rodziców, rodzeństwo, o zachowania, które prezentowaliśmy jako dzieci, o potrzeby, które zgłaszaliśmy, o przeżywanie emocji itp. W rozmowie będą także pytania dotyczące funkcjonowania w dorosłości, w pracy, w rodzinie.
Jeśli nie jesteś pewien, czy diagnoza psychologiczna w kierunku ADHD jest dla Ciebie, możesz umówić się na konsultacje psychologicznie (50 min), rozmowa z psychologiem- diagnostą może pomóc podjąć decyzję, czy taka całościowa diagnoza jest dla Ciebie.
Terapia dorosłych z diagnozą ADHD
Masz ADHD i chcesz poradzić sobie z trzema podstawowymi objawami: trudnościami z koncentracją uwagi, planowaniem i organizacją oraz impulsywnością?
Zapraszam Cię na 12 spotkań, trwających 50 minut, które krok po kroku ułatwią Ci zrozumienie oraz wypracowanie strategi radzenia sobie z objawami ADHD, które mogą utrudniać codzienne funkcjonowanie. Podczas sesji będziemy korzystali z poradnika, który zawiera miejsce na notatki i pomoże Ci ćwiczyć pomiędzy sesjami. Spotkania opierają się na psychoedukacji, która jest bardzo ważnym elementem terapii ADHD. Bazą każdej sesji jest trening poznawczo-behawioralny, zalecany jako forma terapii dla osób z ADHD.
Diagnoza osobowości za pomocą testu MMPI-2
Jak przebiega diagnoza za pomocą MMPI-2?
Diagnoza spektrum autyzmu młodzieży i dorosłych - ADOS-2
Co to jest ADOS-2?
ADOS-2 to wystandaryzowany test wykorzystywany w diagnozowaniu autyzmu, co oznacza, że sposób jego wykonywania jest oparty na szczegółowej instrukcji, która zawiera zarówno propozycje zadań i zabaw, jak również sposób ich przeprowadzania. Skrót ADOS oznacza protokół obserwacji do diagnozy autyzmu (Autism Diagnosis Observation Schedule). Obecnie stosowane jest drugie wydanie testu. Jest to narzędzie obserwacyjne - podczas spotkania diagnosta zwraca uwagę na różne zachowania, sposoby komunikowania się i wchodzenia w interakcje. Następnie wyniki są zapisywane w oparciu o specjalne kryteria opracowane przez ekspertów zajmujących się autyzmem. Uznawany jest za jedno z najdokładniejszych narzędzi oraz kluczowy element „złotego standardu” diagnozy ASD na świecie. Testom towarzyszą specjalnie dobrane zestawy pomocy. Badanie pomaga stworzyć „społeczny świat” i sytuacje, podczas których możliwa jest obserwacja zachowania i funkcjonowania osób uczestniczących.
Dla kogo przeznaczony jest test ADOS-2
ADOS-2 można stosować do badania osób w różnym wieku – już od 12 miesiąca życia aż do dorosłości. Od wieku pacjenta oraz stopnia rozwoju mowy zależy, którą z możliwych wersji testu użyje diagnosta. Składa się on z pięciu niezależnych modułów. Obejmują one zestawy zadań, które umożliwiają sprawdzenie występujących ewentualnie nieprawidłowości charakterystycznych dla spektrum autyzmu u osób w różnym wieku.
Jak wygląda badanie?
Badanie przeprowadza się podczas jednego spotkania, które zwykle trwa do 60 minut. Następnie ma miejsce konsultacja postdiagnostyczna, w trakcie której omawiane są wyniki testu i opinia. W przypadku młodszych dzieci badanie polega przede wszystkim na zabawie przebiegającej według określonych testem procedur, ze starszymi dziećmi przeprowadzana jest też rozmowa na wybrane tematy. W przypadku młodzieży i osób dorosłych test opiera się głównie na rozmowie oraz wykonaniu kilku zadań. Diagnosta i jego postawa są kluczowe w trakcie badania. Ma nawiązać relację z osobą badaną i stworzyć bezpieczną przestrzeń, aby zauważyć subtelne nieprawidłowości. W trakcie badania musi reagować elastycznie i dostosowywać się do zachowania konkretnej osoby, ewentualnie modyfikować przebieg procesu. Dzieci starsze, młodzież i osoby dorosłe poddawane są testowi tylko w obecności diagnosty. Podczas badania małych dzieci obecny jest rodzic.
Czy samo badanie ADOS-2 wystarczy do postawienia diagnozy autyzmu?
ADOS-2 jest jednym z elementów procesu diagnostycznego osób ze spektrum autyzmu. Dostarcza on informacji na temat aktualnego funkcjonowania osoby badanej, na podstawie obserwacji jej zachowania w konkretnej sytuacji. Pełne diagnozowanie spektrum autyzmu wymaga użycia także innych narzędzi i procedur. Wymagane jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu z rodzicem, ewentualnie inną bliską osobą, podczas którego zbierane są informacje dotyczące początkowych faz rozwoju, przebiegu rozwoju mowy, trudności występujących w codziennym życiu. Wymagane jest też określenie możliwości poznawczych osoby badanej w oparciu o dostępne testy. Po zebraniu wszystkich elementów lekarz psychiatra stawia diagnozę spektrum autyzmu.